Posts Tagged ‘თსუ’

გასეირნება მოუსვლელში

და წარვსდეგით საშინელი სამსჯავროს წინაშე უნივერსიტეტის მეექვსე კორპუსელთა დელეგაცია,

იმ დღეს გვასამართლებდნენ: მე, ლაშა ქავთარაძეს, თინი ყიფშიძეს, ანი ჭანკოტაძეს, გიორგი გოგუასა და ბექა გაბადაძეს.

 სრულიად ქერუბიმთა და სერაფიმთა დასი ტიროდა ჩვენი ცოდვების გამო!

 სარკმლებიდან უზარმაზარი ქვაბები მოჩანდა, როგორც ლუციფერმა გვითხრა, პირადად ჩვენთვის მოუმზადებია. მსგავსი პატივი კი მანამდე მხოლოდ ტუტსის ტომის ბელადებს რგებიათ რუანდის გენოციდისა და ჰუტუს ტომელების გაწყვეტისთვის.

 ჭანკოტაძეს შიშისგან ტუჩები სულ გალურჯებოდა, მარქსი და დარვინი ქვევიდან ეძახდნენ, ახლა მოხვალ ჩვენთან, შენც და შენი დაქალი ყიფშიძეც და ნახეთ რაც მოგივათო!

 ყიფშიძე კი მთელი ხმით გაჰკიოდა: თვითების მოგონილი პროვოკაციაა ეს! I Hate You all!

 ლაშა ქავთარაძე  შიშით იდგა, მან ყველაზე კარგად უწყოდა თავისი ცოდვების ამბები, თავისუფალი სექსის, მინეტ-კუნინგულუსის, კარალევსკი მინეტისა და ორალის ქადაგებისთვის!

 პირველად გოგუა მოხვდათ თვალში, აქაოდა მისი წვერი ეშმაკის ფეხის ჩლიქებზე ამოსულ ბალანსა ჰგავსო, პირველადაც ის მიათრიეს საშინელ სამსჯავროზე:

 ”-შენ აშეარებდი შენივე უგემვნო პოსტებს ყველგან როცა კი აგიდგებოდა? ახლავე წაათრიეთ და წვერით დაკიდეთ ლურსმანზე!”

 წათრევის ჟამს გაიგო თუ როგორ ყვიროდა გაბადაძე ”მიშველეეე ალეექს!” 

ვერაფრით ვერ ვუშველიდი, რა ჩემი ბრალი იყო თუ ლავის ცეცხლოვანი წვიმაც ისევა ჩასდიოდა პირში, როგორც ჩვეულებრივი ჟუჟუნა წვიმა აპრილის თბილ საღამოს. თავის დროზე უნდა მიემართა პლასტიკური ქირურგიისთვის!

 მართალია სასამართლომ ყოველგავრი განსჯისა და პროცედურების გარეშე უბრალოდ მცნო, თუმცა ცოტნე დადიანის მაგალითზე გაზრდილი ვერ ვისვენებდი, გული მტკიოდა ჩემი მეგობრების გაჭირვებას რომ ვხედავდი.

 მივუბრუნდი ქერუბიმყოფილს და ვუთხარი: ”დააბრუნეთ ეს ხალხი უკან და ჩემს თავზე ავიღებ მათ გამოსწორებას”

 ქერუბიმყოფილმა გოგუას გადახედა: 

”-გჯერა ალექსის რომ ჟურნალისტად არ ვარგიხარ?”

”-კი, კი მჯერა, ოღონდ  დროზე მომაცილეთ ტრაკზე მიმაგრებული ორი დენის შნური!”

”-შენ თინი, შეხვდები ხოლმე ალექსს და მას ”ყლიბერალს” არ ანაცვალებ?”

”-კი, ოღონდ ახლა ეს ცოცხი და აქანდაზი მომაშორეთ!”

 ქერუბიმყოფილი შემომიბრუნდა და მითხრა: ”დაე, იყოს ნება შენი”

 გახარებული ყიფშიძე სულ მალე უკან დასაბრუნებელ გვირაბში მირბოდა, მას მიყვებოდა ჭანკოტაძე,გოგუა,ქავთარაძე და გაბადაძე…

 მე კი ბედნიერი ვიყავი, თითქმის შეუძლებელი შევძელი, მთელი ამდენი თვის შემდეგ ეს ხალხი ჩემს ბლოგზე შემოვიტყუე

 

Advertisements

რელიგიური საკითხების გაშუქება თსუ-ში

ივანე ჯავახიშვილი სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ჟურნალისტიკის მიმართულებაზე ისწავლება საგანთა მთელი წყება, რომელიც პრაქტიკაში იშვიათად ან სულაც არასდროს არ გამოგადგება. ასეთ საგნებს მიეკუთვნება “ბავშვთა საკითხების გაშუქებაც,” პარალელურად იმავე ფაკულტეტზე ისწავლება “განვითარების ფსიქოლოგიაც,” სადაც ბავშვებთან მიდგომის სპეციფიკა დეტალურად არის განხილული.

იშვიათად თუ მოიძებნება ჟურნალისტის პრაქტიკაში რეპორტაჟი, რომელიც მან ბავშვთა პრობლემებს მიუძღვნა, დიდი-დიდი საბავშვო ბაღის გარემონტებაზე და ახალი სასწავლო წლის დაწყებაზე მოამზადოს მასალა.

კონკრეტული საკითხის გაშუქება უცხო არ არის თსუ-ში, ბავშვთა საკითხების პარალელურად გვხვდება კულტურის და ხელოვნების და სოციალური საკითხების გაშუქებაც. ამ საგნების მსგავსად უნდა ისწავლებოდეს რელიგიურ საკითხთა გაშუქებაც.

შეგვიძლია დავასკვნათ, რომ საზოგადოებაში ერთერთ ყველაზე ცხოველ ინტერესს რელიგიური მოვლენები იწვევს: ახალი კანონი რელიგიურ კონფესიებთან დაკავშირებით, პატრიარქის ვიზიტი სხვა ქვეყანაში, საკვირაო ქადაგება, რელიგიური დღესასწაულები და ა.შ. უამრავჯერ მინახვას ეკლესიაში დაბნეული სახით მოსიარულე ჟურნალისტი, რომელმაც არ იცის რომ ამბიონზე ასვლა არ შეიძლება, კვერექსის სათქმელად გამოსულ დიაკონს უკან არ უნდა გაეკიდოს ინტერვიუს ჩამოსართმევად, ყველა სასულიერო პირი მხოლოდ მამაოთი არ უნდა მოიხსენიოს, გვარი როდის უნდა ჩაწეროს ფრჩხილებში და როდის არა…

საქმე მხოლოდ მართლმადიდებელი ეკლესიის დღესასწაულებს არ შეეხება, მესაზე მისულმა ჟურნალისტებმა არ იციან კათოლიკე მოძღვარს როგორ მიმართონ, რა სტატუსით მოიხსენიონ და ა.შ. რაც საბოლოოდ მათვე უქმნის უხერხულობასა და ბადებს არასასურველ დაძაბულობას.

უამრავი მაგალითის გახსენება შეიძლება, როდესაც “რუსთავი2”-ის ჟურნალისტმა დიაკონი არქიმანდრირტად მოიხსენია, არადა ინტერვიუს მიცემისას მას გინგილა ეკეთა (დიაკვნის შესამოსელი) ეს იგივეა ამერიკის სახელმწიფო მდივნის თანაშემწეს კავკასიისა და შუა აზიის საკითხებში,შეერთებული შტატების საგარეო უწყების მეთაური უწოდო და სინდისმაც არ შეგაწუხოს.  7 იანვარს კი “ქრონიკამ” გვახარა რომ მთელი მართლმადიდებელი სამყარო შობას აღნიშავდა, არადა 15 მართლმადიდებელი ეკლესიიდან შობას მხოლოდ 4 აღნიშნავს 7 იანვარს. ამას მარტივად მაყურებლის შეცდომაში შეყვანა ქვია, მერე რა რომ გაუაზრებლად.

საქართველოში არ არსებობს არც ერთი კომერციული, რელიგიური პორტალი, მაშინ როდესაც ჩვენს მეზობელ რუსეთს ამის დიდი გამოცდილება აქვს. სურვილი არის, თუმცა არ არის კადრები. კადრებზე და ბაზრის მოთხოვნილების დაკმაყოფილებაზე კი უნივერსიტეტმაც უნდა იზრუნოს.

P.S. თუ იდეა მოგეწონათ იცოდეთ სასემინარო საათებს მე მაძლევთ! 😀

სტუდენტები არჩევანის ზღვარზე

რამდენიმე დღეა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სტუდენტები პროტესტს უცხადებენ, თავადაც არ იციან რას. ლიტერატურის ქართულ ენაზე თარგმნა, ის რამაც პროტეტესტს დაუდო სათავე აღარავის ახსოვს და მოვლენები სულ სხვა მიმართულებით განვითარდა.  უნივერსიტეტის II კორპუსის წინ შეკრებილი სტუდენტები მოითხოვდნენ შემწყდარიყო განსხვავებული აზრის გამო თვითმმართველობის წევრების მიერ სტუდენტებზე ფიზიკური ანგარიშსწორება. მოითხოვდნენ, მაგრამ ვისგან თავადაც არ იცოდნენ ან იცოდნენ და განზრახ ჩადიოდნენ პოპულისტურ ქმედებებს, რომლებსაც არანაირი შედეგი არ მოჰყოლია და ალბათ არც მოჰყვება.

მოძალადეების დასჯა სამართალდამცავების პრეროგატივაა და ის არ შედის თვითმმართველობის კომპეტენციაში. თუ გცემეს ან შენს ფიზიკურ არსებობას რაიმე სახის საფრთხე ემუქრება პოლიციაში უნდა დარეკო და მათგან მოითხოვო საჭირო ზომების მიღება, თუ სამართალდამცავები განცხადებას წარმოებაში არ მიიღებენ მხოლოდ ამ შემთხვევაში ექნება ქუჩაში გამოსვლას აზრი. მთელი ამ დროის განმავლობაში, ვერც ერთმა ნაცემმა სტუდენტმა ვერ ახსნა თუ რატომ არ გამოიძახეს საპატრულო პოლიცია, “ფეისბუქზე” მათი პოსტების კითხვისას კი აღმოვაჩინე, რომ ერთ-ერთი დაზარელებული არ ენდობოდა სამართალდამცველებს, რადგან მათ არ დაიცვეს დევნილები, არ დაიცვეს ვეტერანები და მასაც არავინ დაიცავდა “ნაც-მოძრაობის” ახალგაზრდა   წევრებსგან.

მსგავსი განცხადებები საფრთხეს უქმნის პროტესტანტთა მოძრაობას და თვითმართველობის წისქვილზე ასხამს წყალს. თავიდან, რომ ავიცილო ჩემი მიკუთვნებულობა გამცხადებლთან (და ამის შესაძლებლობა არის, რადგან პირველივე დღიდან ერთ ძალიან დიდ და ძალიან ჭრელ ბანაკში ვართ) ვახდენ ჩემი ხედვის დეკლარირებას.

1) თუ თვითმმართველობის წევრები ახდენენ სტუდენტებზე ანგარიშსწორებას მათ წინააღმდეგ სარჩელი უნდა შეიტანო, თვითმართველობა არ არის ვალდებული დასაჯოს კრიმინალები. თუ “რესპუბლიკური” საავადმყოფოს ექიმი ქუჩაში გამვლელს სცემს, გამვლელმა აქციები “რესპუბლიკური” საავადმყოფოს წინ, ექიმის გათავისუფლების მოთხოვნით არ უნდა ჩაატაროს.

2) უნდა მოხდეს სტუდენტთა მოთხოვნებისა და მიზნების დეკლარირება, რათა თავიდან იქმნას აცილებული გარკვეული ჯგუფების მიერ სტუდენტებით მანიპულირების მცდელობა. ჩემთვისაც კი, რომელიც ამ მოვლენების დაწყების დღიდან ყველა გადაწყვეტილების საქმის კურსში ვარ, უცნობი რჩება მოძრაობის მიზნებიც და საშუალებებიც. ადვილი წარმოსადგენია თუ რაოდენ ძნელი მისატანია ჩვენი სათქმელი საზოგადოების ყურამდე.

3) სტუდენტური თვითმმართველობა წარმოადგენს კარგად ორგანიზებულ სტრუქტურას, განსხვავებით იმათგან ვინც მათ ვუპირიპირდებით. საჭიროდ მიმაჩნია, შეიქმნას სტუდენტთა წარმომადგენლობითი ორგანო ან ალტერნატიული თვითმართველობა, რომელსაც ეყოლება არჩეული ლიდერი. ამით ნეიტრალურ სტუდენტს მიეცემა არჩევანის გაკეთების საშუალება და დასრულდება თვითმართველობის მონოპოლისტობის ეპოქა.

4) დაპირისპირების დაწყების პირველივე დღეს სტუდენტებს ვთხოვე შეგვესწავლა “კმარას” გამოცდილება, სამწუხაროდ სტუდენტთა რაღაც ნაწილს თეა თუთბერიძე კვლავ ბუად წარმოუდგენია და ჩემი ეს შეთავაზება მაშინვე იქნა უარყოფილი, ამავე დროს, მათ ნაწილს წარმოუდგენლად ეჩვენება კონკურენცია გაუწიოს თვითმართველობას, რომლის ბიუჯეტიც 550 000 ლარს შეადგენს. სწორედ ასეთი შიშების თავიდან აცილებისთვის ვთხოვე მათ გადაეხედათ “კმარას” გამოცდილებისთვის. თუ მოძრაობა “კმარა” ქვეყნის პოლიტიკაზე ახდენდა გავლენას, ყოველგვარი სახელმწიფო დაფინანსების გარეშე, რატომ არის შეუძლებელი სტუდენტთა მოძრაობამ უნივერსიტეტის პოლიტიკაზე მოახდინოს გავლენა? 

ალტერნატიული მმართველობის ჩამოყალიბების შემთხვევაში ის ღია უნდა იყოს ყველა სხვა ინსტიტუტის მიმართ, რომელიც დააკმაყოფილებს მის მიერ დეკლარირებულ ღირებულებებს.

პასუხის პასუხი “ლიბერალის” ჟურნალისტის ცილისწამებაზე

სიმართლე გითხრათ ძალიან მიჭირდა ამ თემაზე სერიოზულად საუბარი, რადგან საკითხი იმდენად ნათელი და ყველასთვის გასაგებია არ მეგონა თუ დამატებითი განმარტებების გაკეთება მომიწევდა, თუმცა დღეს დილით  “ლიბერალის” საიტზე, რომელიც პრეტენზიას გამოთქვამს მაღალ ჟურნალისტურ სტანდარტებზე, გამოქვეყნდა გიორგი კიკონიშვილის პოსტი, რომელიც შეიძლება ჩაითვალოს ჟურნალისტური ცილისწამებისა და სიცრუის ეტალონად.

პოსტის დასაწყისშივე მოყვანილია ციტატა,რომლის ინტელექტუალურ საკუთრებასაც ავტორი მე მაბრალებს. უნდა აღინიშნოს რომ მსგავსი რამ მართლაც დავწერე, Facebook-ზე, გიორგი კიკონიშვილის კედელზე, თუმცა იქვე მეწერა რომ ეს ფრაზა ეკუთვნოდა ცხონებულ ბაბუაჩემს. კარგი კაცი იყო ბაბუაჩემი თუმცა კომუნისტური იდეოლოგიით აღზრდილი და მასების ნება უზენაესად მიაჩნდა, მე კი არსად მითქვამს რომ კარლ მარქსის შეხედულებებს ვიზიარებ და კიკონიშვილმაც მშვენივრად იცოდა რომ მე და ბაბუაჩემი ერთი და იგივე პიროვნება არ ვართ, თუმცა ალბათ ჩათვალა, რომ ჩვენს ოჯახში სუბორდინაცია მკაცრად არის დაცული და მე უფროსების აზრებს უაპელაციოდ ვიღებ. “ლიბერალის” ჟურნალისტის საქციელი შეიძლება შევადაროთ იმ ადამიანების ქმედებას, რომლებმაც გიგა ზედანიას მარქსისტობა დასწამეს, დავით პაიჭაძის გადაცემაში გამოთქმული აზრის გამო (რაღა დროს მარქსია (c) ილია II) თუმცა ამ შემთხვევაში საქმე ბევრად უფრო მძიმეა, რადგან სტატიის ავტორი, სრულიად შეგნებულად, სხვის სიტყვებს მე მაბრალებს (ის სხვა თუნდაც ბაბუაჩემი იყოს).

სწორედ ამ ფაქტს მოყვა ჩემი კომენტარი, რომ ქართული ჟურნალისტიკა ტრაკშია, აქამდე არც “რუსთავი2” და არც “იმედი” არ ცვლიდნენ ფაქტებს, მხოლოდ  მათ ინტერპრეტაციას ახდენდნენ მათვის სასურველ კონტექსტში, ჟურნალმა “ლიბერალმა” კი ფაქტის დამახინჯება მოახდინა, რაც პირდაპირი დარღვევაა ჟურნალისტიკის პრინციპებისა და წარმოადგენს ცილისწამებლურ ქმედებას.

გავყვეტ სტატიის ტექსტს.

მეორე ხაზზე მოყვანილი აქვს ჩემი მეგობრის ციტატა, რომელიც ამბობს, რომ გიორგი კიკონიშვილის განმარტება სიტყვა “ქსენოფობიაზე” არ არის ადექვატური მასაში მის აღქმასთან.  ამის გამო სტატიის ავტორს გაკრიტიკებული ჰყავს ამ სიტყვების მთქმელი, რადგან საზოგადოება ასე არ აღიქვამს სიტყვა “ქსენოფობიას” ეს იმას არ ნიშნავს რომ მეც ასე უნდა გავიგოო.

ამას ყურადღებას არ მივაქცევდი რომ არა, ღრმადპატივცემული კიკონიშვილის, ტოტენჰოტური ლოგიკა. (ტოტენჰოტი არის აფრიკის ტომის სახელწოდება, რომელთა კრედოსაც წარმოადგენს “თუ მე წავართვი სხვას ცოლი კარგია,თუ მე წამართვეს-ცუდი”) სტატიის დასაწყისში ავტორი გამოდის მასობრივი აღქმის წინააღმდეგ, ბოლოს კი საზოგადოებაში არსებული სტეორეოტიპისა და ამავე მასობრივი აღქმის გამო აკრიტიკებს კონფორმისტებს. საქმე ან შინაგან წინააღმდეგობასთან ან უცოდინრობასთან ან კიდევ გააზრებულ დემაგოგიასთან გვაქ, ალბათ დამეთანხმებით,რომ პირველიც, მეორე და მესამეც დასაგმობია.

რადგან გიორგი კიკონიშვილი არ იზიარებს და არ ეთანხმება ხალხში მიღებულ დეფინიციას და მოითხოვს მის უფრო ღრმა ანალიზს,  ვთხოვ ნუ გამოიჩენს ორმაგ სტანდარტებს და სიტყვა “კონფრომისტიც” გამოიყენოს დადებით კონტექსტში (მის სტატიასა და კომენტარებში კი ამ სიტყვას უარყოფითი დატვირთვა აქვს). მხოლოდ ხალხში მიღებული შეხედულებით არის “კონფორმისტი” უარყოფითი შინაარსის მატარებელი, მისი ზუსტი, სოციალოგიური დეფინიცია კი,რომელიც მელტონმა მოგვცა,გულისხმობს ჯანსაღ საზოგადოებას,რომელიც ვერ იარსებებს კონფორმიზმის გარეშე, რადგან კონფორმიზმი მხოლოდ და მხოლოდ ნიშნავს  კანონებისა და კონსტიტუციის ერთგულებას (თუმცა გიორგი კიკონიშვილმა თავადვე თქვა რომ არ უყვარდა სოციოლოგიის ლექციები,სადაც მსგავსი რამ უნდა ესწავლა, არ იყო საჭირო რომ ეს აღენიშნა, ისედაც ეტყობა)

შემდეგი ბრალდება იყო, თითქოს მე ავარიდე თავი დებატებს-ეს არის ტყუილი, რადგან თითქმის მთელი დღის კამათის შემდეგ მე ვერ მივიღე პასუხი ელემენტარულ კითხვაზე, არის თუ არა თბილისის “დინამოს” დონეზე ითამაშა ფეხბურთი, ქსენოფობიური სამტრედიის “ლოკომოტივის” მიმართ? არის თუ არა გამოთქმა ევროსტანდარტებს გაუთანაბრდა ქსენოფობიური არაევროპული სახელმწიფოების მიმართ? ცოტა ხანში კი Facebook-ზე დამბლოკა, საზოგადოებამ გადაწვიტოს ვინ გაურბის დებატებს ის, ვისაც ბლოკავენ თუ ის, ვინც დაბლოკეს?

ადამიანი,რომელიც მე მაკრიტიკებდა “ბირჟის” ინსტიტუტის დისკრედიტაციაში (თუნდაც დაბა ჩხოროწყუს ბირჟის ან ელიავას, რა მნივნელობა აქვს) თვითონ უწევს დისკრედიტაციას თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტს და ამის ერთადერთი გასასამართლებელი არგუმენტი მისი პირადი დაკვირვებაა.

ბოლოს რაც გიორგი კიკონიშვილმა დამაბრალა ის იყო,რომ მე მიხაროდა ჩემს ბლოგზე ვიზიტორთა დიდი რაოდენობა,რაც ბოლო რამდენიმე კვირის განმავლობაში აღინიშნება. მაპატიე ბატონო გიორგი რომ ვიჩენ ადამიანურ სისუსტეს და მიხარია 🙂

პოსტის ბოლოს კვლავ ვიმეორებ, ერთადერთი რის გამოც კიკონიშვილის სტატიას ყურადღება მივაქცია, იყო ის რომ გამოქვეყნდა ჟურნალ “ლიბერალის” საიტზე. “ლიბერალს” ვურჩევ გადაამოწმოს მასალები მანამ სანამ გამოაქვეყნებდეს.

შევჩუკი და ბუღაძე

თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ხელოვნების ისტორიის კურსს, სამხატვრო აკადემიის რექტორი, გია ბუღაძე გვიკითხავს, სწორედ მის ლექციაზე შედგა ჩვენს შორის ეს დიალოგი:

“-ვაღიარებ, მე შევხვედრილვარ  ბენედიქტ XVI-ს და მანამდე ივანე პავლე  II-ს”

“-აღიარებთ? რა დანაშაულია?”

“-დანაშაული არ არის,მაგრამ ბევრს არ სიამოვნებს ეს,ამიტომ არ ვამბობ”

არ ვიცი ახლა რას ასწავლიან,მაგრამ ჩემს დროს პირველი კლასის “დედა ენის” წიგნში ერთი საინტერესო ლექსი ეწერა, რომელიც, თუ სწორად მახსოვს, შემდეგნაირად ჟღერდა:

ონკანიდან წყალი მოდის
ატალახდა ჩვენი ეზო,
სუყველაფერს ხედავს კესო
სუყველაფერს ხედავს რეზო.

ორივენი ღია ონკანს
აუვლიან, ჩაუვლიან,
ხომ არაფერს აშავებენ,
მაინც დანაშაულია.

კარგი იქნებოდა ამ პატარა ლექსის მორალი ქართველ ხელოვანებს კარგად გაეთავისებინათ. ნეტა გამოჩნდება ვინმე, ვინც ღიად იტყვის, ქართველი ერი ცხვრებს დაგვამსგავსეს, იტყვის ვინმე რომ ბელადებს არ უნდა ვაღმერთებდეთ,რა მნიშვნელობა აქვს ის ჩვენი იქნება თუ სხვისი, წვერი ექნება მოშვებული თუ გაპარსული?

თქვენ უნდა თქვათ ის, რასაც არ ამბობენ “კა-გე-ბეს” გამოზრდილი ღიპიანი პოლიტიკოსები თუ ღიპზე ჯვარდასვენებული ყოფილი “კა-გე-ბე-შნიკები.”

როდესაც ქართველ ახალგაზრდებში ყველა პოპულარული ის ჯგუფია,რომელიც პოლიციას უმღერის, თქვენ უნდა გამოხვიდეთ და ჯონ ლენონის მსგავსად სიყვარულით თქვათ:

ჩვენ გვიყვარს !
ჩვენ გვიყვარს კათოლიკეები!
ჩვენ გვიყვარს  ბაფტისტები!
ჩვენ გვიყვარს რუსის ვანიებიც!
ჩვენ არ დავჭრით ბელადის მხილებისთვის!

გააკეთეთ ის,რასაც შევჩუკი აკეთებს რუსეთში.

 

ქალაქ-სახელმწიფო ალექსანდრია

მიწისძვრებმა ჩაიარა,ამდენი წლის ნაშენები ხუხულასავით დაინგრა, I lose,but I don’t lose the lesson

ცუნამის საფრთხემაც გადაიარა და ეს-ესაა ქალაქ-სახელმწიფოში ЧП (чрезвычайное происшествие) დასრულებულად გამოვაცხადე

ალექსანდრია ძალიან უცნაური წარმონაქმნია,სახელმწიფოც კი არ ერქმის,რადგან სხვა სახელმწიფოში ცხოვრობს,უფრო სწორად ევროკავშირის ტიპის კონფედერაციაში,რომლის შტაბ-ბინაც ქავთარაძეზე,”მაღლივის” მიმდებარე ტერიტორიასთან ახლოს არის განთავსებული…”ბენილუქსის”(ბელგია,ჰოლანდია,ლუქსემბურგი) დარად ამ გაერთიანებას “ალგალაქსი” ვუწოდე (ალექსანდრე,ლაშა,გიორგი)*

ალექსანდრია საპარლამენტო ტიპის რესპუბლიკაა,ტერიტორიის ფედერაციული მოწყობით.

ფართობი: 188 სმ.

ნეტო: 78კგ

ხელისუფლების უმაღლეს ორგანოს წარმოადგენს მინისტრთა საბჭო (ტვინი)

საბჭოს უცვლელი წევრები არიან,საგარეო საქმეთა მინისტრი,რომელიც არეგულირებს ურთიერთობას გარშემომყოფებთან(ლაშა,გიორგი,მეგობრები,სასიყვარულო ინტრიგები,ჯგუფელები) დავდაცვის მინისტრი,რომლის დაქვემდებარებაშიცაა სახელმწიფო არქივი,რომელიც საჭიროების შემთხვევაში გაიხსნმება და სხვა “რესპუბლიკებს” ზიანს მიაყენებს 😛

განსხვავავებით გაეროს წევრი სახელმწიფოებისგან,შინაგან საქმეთა სამინისტრო ალექსანდრიაში ძალოვან სტრუქტურას არ წარმოადგენს და სახელმწიფოში მხოლოდდამხოლოდ ინფრასტრუქტურის განვითარებით (ტანსაცმელი,ბლა-ბლა-ბლა…) არის დაკავებული,შემოსავლების სამინისტროს ევალება ბიუჯეტის ანუ ჩემი ძმის მიერ გამოგზავნილი ფულის სწორად განკარგვა(ალბათ მინისტრს მალე შევცვლი,რადგან სახელმწიფო ხაზინაში გარღვევაა :S ) ასევე არსებობს განათლებისა და ზესაიდუმლო საგანგებო სიტუაციათა სამინისტო 🙂

სამინისტროების კოორდინირებულ მუშაობაზე პასუხისმგებელია,ავტონომიური სტრუქტურა, დაგეგმარების დეპარტამენტი

პარლამენტარებად იწოდებიან ისინი,ვისთანაც ალექსანდრია ემოციურ კავშირს ამყარებს,სამწუხაროდ,პერიოდულად გადახალისდებიან ხოლმე :user:

ამ ეტაპზე სახელმწიფოს პრიორიტეტებს წარმოადგენს,გულის სეპარატისტული რესპუბლიკის ინტეგრირება და მის ტერიტორიაზე სასაფლაოს მოწყობა,სადაც უსიამოვნო მოგონებებს დამარხავს,თუ არა დავემსგავსე ნაგვით მოფენილ ნეაპოლის ქუჩებს 🙂

კვლავ გადაუჭრელ პრობლემად რჩება ახალი სახე(ები),მათ შემოსვლას ჩემს თანამეგობრობაში გარე ძალებიც უშლიან ხელს,აქაოდა საკავშირო კანონები დაირღვევაო :user:

 

 

*-ჩემი roommate-ები 🙂

სერიიდან: მაღლიველი

ჩემი სტუდენტური ცხოვრების განუყოფელ ნაწილებად იქცნენ ჩემი მაღლიველი roommate-ები,ლაშა და გიორგი 🙂

წარმომიდგინეთ, დღეს დილიდან სახლიდან გადავარდნილი,ლექციები,გაწელილი შუალედები,შოთის პურით მოკლული შიმშილი(მოკლული თუ არა კომაში ჩავარდნილი 🙂 ) უამრავი მატერიალური თუ პირადული პრობლემა,დღის ბოლო კიდევ უფრო დატვირთული, როგორც შემოქმედებითად ისე ფიზიკურადაც…ბინაში საშინლად დაღლილი ვბრუნდები,კიბეებზე უკვე ბალიში მელანდება,კარს ვაღებ და ორი გაბადრული სახე 🙂 ეტყობა გიორგი დიდი ხანი მელოდებოდა,რათა ჩემთვის მისი დღევანდელი შედევრი წაეკითხებინა,რომელიც ავტობუსში გაცნობილ გოგოს მიუძღვნა 🙂

როდესაც გიმზერ ჩემი გული ჩიტივით ფეთქავს

რადგან მგონია ეგ შენი ტრაკი ბომბივით ბეთქავს

ჰოდა მინდება სადმე გავიქცე როგორც კურდღელი

არც ტრაკი მინდა შენი, კაი ბიჭის დაიკოვ, და არც მუტელი

შენ საშიში ხარ,როგორც ბოროტი დედინაცვალი

გარეთ რომ გახვალ თავზე წამოიფარე დიდი საცვალი

ჰოდა ძვირფასო მე შენ გულს მირევ ბნელა თუ დღეა

ვინც შენ გაგჟიმავს,ცვეტში ბრმაა ან სუფთა ყლეა 🙂

ამის წაკითხვის შემდეგ,როგორი დაღლილიც არ უნდა ვიყო,ვახშმის(მათვის კი ალბათ საუზმის 🙂 ) მომზადებაზე უარს როგორ ვიტყვი? 🙂